Herinneringen aan Peer door Trudy en Bert
Onderstaande tekst is tijdens de ceremonie voor gedragen door Trudy en Bert van den Berg (zus en broer van Peter).

(Rood door Bert, zwart door Trudy)

 

Peter, als we aan jou denken, denken we aan ........

 

 

..je lach. Natuurlijk kende je verdriet, maar dat liet je niet graag zien. Als het even kon lachte je er overheen.

 

... .. je gesleutel aan motoren en auto’s, jij was daar altijd mee bezig. In onze gemeenschappelijk slaapkamer vroeger lag een volledig motorblok van jouw BSA uitgestald. 

 

..je uitvindingen. Thuis in Hillegom was je een tijdje bezig met blikjes. Je maakte van alles, zelfs een wekker.  Je huis in Lisse staat bol van de creaties, katrollen om de deur te openen, de hut in je tuin, een kast eronder en de fontein van waterleidingpijpen. Volgens mij was je er hartstikke trots op, maar je deed alsof iedereen dat kan. Gewoon een pijpje zus en zo.... 

 

... je hok aan de Veenburgerlaan. Jaarlijks organiseerde jij daar een feest en elke donderdagavond kwamen jouw vrienden daar bijeen. De gesprekken gingen werkelijk nergens over. Het was lachen, gieren en brullen…

 

..je werk als liftmonteur. Je kon er leuk over vertellen, over mensen die vast zitten in de lift, over hoe bang mensen waren toen je na de film “de lift” enge geluiden ging maken in de liftkoker.

 

... Je standaard “liften”-antwoord op de vraag hoe het met je gaat: up's en down’s

 

..je grote liefde voor je motor, je liefde voor bier en wijn, maar ook je liefde voor Carla en Cindy.

 

...ons geslijm naar moeder toe voor beloning in “punten” als jij of ik voor moeder iets hadden gedaan.

 

..je deed nooit moeilijk. Vond alles best. Daar kan ik wat van leren.

 

... de duizenden gezellige uurtjes in de Kleine Beurs

 

..je uitspraken “hé, hoe is t nou?”, “weet je wel?” en “rustig an he?”.

 

...je was gek op motorraces- , formule 1 race  en de TT Assen. Altijd stond jouw TV aan met races…

 

..en je ongelukken. Met je nieuwe blauwe fiets, Bert achterop, ik voorop en dan mijn voetje tussen de spaken. Bert werd gelanceerd. Het is allemaal goed gekomen. De schuiver die je met je brommer maakte. Je brak je sleutelbeen. Het ongeluk met de motor in Groningen. Wat fijn dat je toen bleef leven.

 

.. ja fascinatie de Thunderbirds, geweldig…

 

..je keiharde muziek op het zoldertje thuis, waar je een tijdje je eigen domein had.

 

..je hielp ons altijd uit de brand als wij weer eens auto of motorpech hadden. Ook reparaties deed je belangeloos, snel en accuraat. Bedankt daarvoor Peter.

 

..gewoon je eigen gangetje gaan en niet zo opvallen. Gewoon niet op komen dagen op familie feesten. Grappig dat je juist de laatste jaren de trekker was van onze familieweekendjes naar Texel.

 

Texel weekenden. Jaarlijks met de familie sinds Vader er niet meer is. Ik heb samen met jouw jouw laatste motorrit van Texel naar huis teruggereden.

 

Maar jij ging al ruim 30 jaar met je vrienden jaarlijks naar Texel. Ik ben een paar keer mee gegaan. Afgelopen weekend stond het weer op de agenda. We hebben je gemist, aan je gedacht en de “good old stories” opgerakeld. Samen met je vriend Willem heb ik de zelfde toeristische rit teruggereden die ik samen met jouw een week eerder had gereden. Wij hebben het zelfde terrasje aangedaan… je weet wel welke.

 

....tja Texel. Dat is nu wel een heel belangrijke plek geworden. Ons laatste weekendje was een dikke week geleden. Dankzij de cacao moest ik met je mee boodschappen doen. In plaats van links af en 3 minuten later in de winkel zijn, ging je rechtsaf en toerde met mij het eiland over. Ik had een 8-baan ervaring en gilde bij elke bocht. Wat heb jij gelachen om die tegen hangende zus van je. Ik vergeet het nooit meer. Voor het eerst en voor het laatst bij jou op de motor, een heel bijzondere ervaring.