2005 Zeuro 45 treffen


                                                                                                                                         

                                                                                                                                                September 2005

Beste Bollenbranchers,

 

Eerst het schokkendste nieuws: uw voorzitter Peer heeft hersens. Wisten we al enige tijd dat hij het onregelmatig kloppend hart op een vreemde plaats draagt (pal achter de lever, voor optimale doorbloeding), in maart van dit jaar stonden artsen opnieuw voor een raadsel toen een prop in zijn weke schedelvulling zijn conditie (...) in kritieke toestand bracht. Aanvankelijk had niemand onraad geroken. Onze Peer kraamde met dubbele tong de grootst mogelijke kolder uit, dus business as usual zou je zeggen. Toen hij echter voortdurend in beschonken staat leek, met wild wegdraaiende ogen en wanhopig grabbelend naar evenwicht door slechts de draaiing van de aarde, bleek het bij nader inzien menens. De mensen die hem zó zat waren dat ze hem naar het ziekenhuis dirigeerden, kregen per omgaande de diagnose te horen: herseninfarct. Inderdaad, het laatste wat je bij onze Peer zou verwachten. Inmiddels blaat hij al weer hele zinnen en zit hij volgens eigen zeggen voor de rest van zijn leven aan de bloedverdunners. Weten die artsen veel...

 

Dry sump volgens Arie

Nog een fraai staaltje tragiek: Arie Mooijekind. Toen Ron van de Linden onlangs in het zog van ons aller Arie steeds meer hete oliesproeten op het getergd gelaat verzamelde, realiseerde hij zich op een helder moment dat dit wel eens ernstiger kon zijn dan een wat al te actieve carterontluchting op Arie's 1000 S. Hij gaf dus wat gas bij en maande Arie aan de kant. Daar bleek snel de oorzaak van Arie's milieudelict: een ranzig oliespoor dat van achter naar voren leidde tot de bron: het gapende gat dat de ontbrekende aftapplug de toeschouwer zicht bood op het inmiddels grondig leeggepompte carter. Onder het mom van 'zuinig met energie', niet te verwarren met 'het nieuwe rijden', heeft Arie alle bedrading richting zijn controlelampjes doorgeknipt, dan wel doen wegsmelten tijdens een van zijn vele sleutelsessies. Dat geeft Arie een hoop rust onderweg, zodat ook zijn eigentijdse dry sump-systeem onopgemerkt bleef . Hoe dan ook, goed raad was duur, maar hóe duur bleek later pas. Ron spoedde zich naar Theo Lamers voor een nieuwe plug en olie en zowaar: Arie's Guz reed zonder morren terug naar zijn Hillegomse stal. Daar begon de ellende echter pas goed, want Arie ging sleutelen aan zijn ros om een diagnose te stellen. Nu weet een beetje Guzzi-rijder dat je overal met je tengels af moet blijven, want klachten verdwijnen ofwel net zo spontaan als ze ontstaan zijn, of de boel breekt gewoon grondig af met een welluidend metaalachtig misbaar. Maar Arie wist raad. Na demontage van het aggregaat en nameting van de krukas bleek er – behoudens Arie zelf – geen vuiltje aan de lucht. Dat werd anders nadat hij de boel weer in elkaar had geschroefd. Een door de ziel klievend getik openbaarde zich diep onder in het blok: Arie had voor elkaar gekregen wat hem met een droog carter niet was gelukt: een uitgelopen big end. Naar verluidt zucht en zwoegt hij nu boven een donorblok om zijn Guz op tijd klaar te hebben voor een rondreis door Nieuw-Zeeland, in gezelschap van Moto Guzzi Club Nederland. Naast deze ingrijpende reparatie, lijkt vooralsnog het grootste struikelblok om zijn motor op 1 oktober vrij van kwalijke microben en zwamaanwas aan te leveren voor de exportkeuring. Op de vraag hoe dit is geregeld rond Arie's gebit moest de bron van dit bericht het antwoord schuldig blijven.

 

Bakkie Loeiboei?

Meer positieve berichten van het Guzzi-front: Loeiboei werd onlangs met zijn Le Mans Ultimo Edizione (raar hè?) vanaf zijn broodheer in Alphen aan de Rijn gerepatrieerd door Hans van Rijn van KAT Motoren uit Noordwijkerhout. Loeiboei, in vroeger jaren nog de ideale schoonzoon voor menig deugdzaam Nederlands gezin, was erin geslaagd zijn Guz te transformeren tot een hydro-convert. Met andere woorden: het hok schakelde niet meer, oftewel Loeiboei had – in de fijnbesnaardheid die hem zo geliefd heeft gemaakt bij het vrouwelijk deel van de bevolking – zijn bak naar de klote getrapt. Geen beweging meer in te krijgen. Hans van Rijn, voor intimi beter bekend als De H. uit N., bewees dat KAT Motoren verder gaat, waar de ANWB het voor gezien houdt. Loeiboei was zeer te spreken over het transport van zijn kreupele rode op het KAT-bakkie. Voor het eerst in zijn kommervol bestaan volgde de arme Guz, voortgesleurd door Hans zelf, in iedere bocht de ideale lijn. Blij van zin werd Loeiboei thuis gedropt, terwijl zijn bak nu open ligt in Noordwijkerhout. Zelfs daar schijnt Loeiboei enthousiast over te zijn. Bij het ter perse gaan van dit BBB was de hoogte van de rekening nog niet bekend. Wij gaan ervan uit dat het bepalen van de strafmaat bij Hans in goede handen is.

 

Guano-Guzzi

Na het lezen van bovengenoemd Guzzi-wedervaren is het bij nader inzien misschien toch niet zo dom van uw clubslet om zijn zieltogende Targa aan het plaveisel van de Hillegomse Hoofdstraat te laten vastrotten. Dit eens zo tot de verbeelding sprekend staaltje motorfietstechniek komt niet meer van zijn plaats en gaat gebukt onder steeds grotere hopen spreeuwenguano. Ik hoor u al denken: "Stront op Sjaak zijn motor? Vertel eens wat nieuws!" Wellicht komt de eens zo trotse Targa binnenkort toch weer van zijn plaats, in een poging hem nieuw leven in te blazen. Misschien kan hij dan tegelijk even door de wasstraat van Jan van Opstal te L., al enige maanden de trotse uitbater van dit spetterparadijs. Toen Peer hem pas bezocht voor een bakkie (jij ook nog een Loeiboei?), ging Jan direct ongevraagd de Guz van Peer te lijf met de nodige chemicaliën. Hij knapte er niet echt van op, maar werd wel de nodige kilo's lichter (de motor, niet Peer; dat is een ander hoofdstuk van dit medisch wonder).

 

Tot zover de berichtgeving over de kommer en kwel binnen de ooit zo tot ieders verbeelding sprekende Bollenstreek Branch. Zijn er dan nog motorfietsen die het wél doen? Mooi, want ons voor de fiscus uitgeweken Nederlands clublid met Brits paspoort en raar brabbeltaaltje Maarten Kool heeft het hem toch maar weer geflikt:

 

Groots Zeuro 45 (voorheen BEF 2000) Treffen 2005

vrijdag 30 september t/m zondag 2 oktober

 

camping High Chapperal (Hí, háááá!!)

Godbrange, Luxemburg

 

Wat is er zoal voor vertier?

 

·        Zaterdag live bandje en alle drankjes 1 (z)euro

  • Puike wegen om te rijden
  • Goeie prak
  • Tussendoor een klein biertje doen
  • Rukken in je tentje, of *)

 

Zelf meenemen:

 

  • Brommer
  • Euri en plastic geld
  • dorst en goede luim
  • tent en slaapbaal
  • telefoonnummer KAT Motoren
  • *) een Geep

 

 

Uw clubslet.