Bef 2000

                                                                                                                           

 

 

                                                                                                                                   31 juli 1998

Beste Bollenbranchers,

 

Lekker vakantie vieren in eigen land gaat ons deze zomer wel heel gladjes af. Je spoelt namelijk met stoel en al je tuin uit, als je je er al in durft te vertonen. De hoogste tijd dus voor iets anders: je zeikend nat te laten kletteren in Vettweib (hoe verzin je 't) bij Keulen op het:

 

BOXER-, SEITENWAGEN- UND TORNADOTREFFEN 1998

Anfang: 21 August / Ende: 23 August

 

Boer en Marja nodigen julli namens Hans Weber (je hebt ook wel goeie Duitsers) uit voor dit tolle Treffen für die Liebhaber. Iedereen met een boxer en/of zijspan is van harte welkom. De rest ook trouwens. Het is niet geheel duidelijk of  het woord 'Tornado' in de naam refereert aan het illustere zijspan of een toevallig samenkomen van de tornado's Jane (Drolleck?) en Susie in Vettweib. Ik hoop op het laatste.

 

Naar het schijnt gaat die klere-Kuiken ook zo'n handig jongenskamertje aan zijn nichtenbrommer laten timmeren, zodat ook hij zich met goed fatsoen op dit caravantreffen voor automobilisten met slechts het rijbewijs A op zak, kan vertonen. Als die Nieuw-Venneper herintreders Diederik Kohl und seine Nienke nu Mutti Ineke die keet van ze even verder laten restaureren, hebben zij zelf mooi de gelegenheid om dat zieltogende, bejaarde schrotspan net op tijd klaar te hebben. En omdat onze Huut inmiddels een puik betonvloertje voor de stabiliteit in z'n span heeft gestort, ligt voor hem een veilige weg open naar het inspirerende Vettweib. Voor Sjáááárel is Keulen een thuiswedstrijd dus die komt gewoon en Arie zal met zijn Tupperware-verschijning echt niet misstaan op het veld. Niet vanwege zijn Tupperware althans.

 

En alsof dit alles nog niet genoeg is, wegens grandioos succes geprolongeerd: het Kool sur Luxembourg, ofwel het:

 

BEF 2000 TREFFEN 1998

16-18 oktober

 

Het enige ons bekende treffen, vrij van millenniumproblematiek, mits je zorg draagt voor voldoende befjes. Van der Kool wist ons te melden dat dit keer gekozen is voor stacaravans als stal. Ook hier is de treurige zijspan(lees: sleurhut)-invloed binnen onze fijne motorclub pijnlijk voelbaar. Een bijkomend voordeel is echter dat Marco - 'De Schedel' - Bruggemans ongetwijfeld meer moeite zal hebben straalbezopen een willekeurige caravan binnen te flikkeren dan al die hotelkamers verleden jaar. Om de naam BEF 2000 te kunnen handhaven, is Maarten er wederom in geslaagd dat wij voor twee overnachtingen, twee ontbijten en het diner dansant op zaterdagavond slechts 2000 befjes behoeven af te tikken. De rest wordt namelijk hoofdelijk uitgerekend en opgeëist door ons financieel genie: Kuiken. Samenvattend: vrijdagavond arriveren, zaterdag toerrit en de rest: zie boven. Alleen slaapbaal (en beffen) mee. O ja, voordat ik het vergeet, doe vooral één ding niet: DON'T MENTION THE DOG!!! Bestel in Christus' naam aub geen hotdogs, heb het niet over 'de hond in de pot' en noem je vrouw of vriendin dit weekend bij wijze van uitzondering eens geen 'vuile teef.' Dat ligt namelijk sinds verleden jaar enigszins gevoelig bij het overigens allleraardigste Hollandse stel dat onze camping bestiert. Daarentegen kun je hier onwaarschijnlijk goedkoop wild zwijn eten. Het wordt met zichtbaar genoegen geserveerd...

En dan nu, omdat er binnen de club toch geen ene zak gebeurt, gaan wij nu even terugblikken. Te beginnen met het onlangs gehouden 11e frau Hacke Treffen. Hier volgt een korte samenvatting:

 

Zo, dat was het. Jazeker, oplettende lezer en lid van stront, het was te treurig voor woorden. 3 x Niks, nada, nop. Ja, één ding was wel heel bijzonder. Voor het elfde treffen was er voor ieder jaar welgeteld 1 lid aanwezig. En dat gaat dan zo: kom je 's avonds dik na elven op zaterdag aan bij het kampvuur om je snel te laten vollopen uit voorpret voor de komende dagen tot het gebruikelijke vertrek op maandag, moet je je de volgende dag de tering haasten om nog net de laatste te kunnen zien wegrijden op zondagmorgen! Da habe ich Frau Hacke noch nie so traurig gezien.

 

Haar aangenomen zoon en lieveling Arie ontbrak zelfs helemaal, voor de tweede keer in successie. Die klote Peer (ex-actief voorzittend lid van stront) komt zelfs de dorpsgrenzen niet meer over. Constant Trossel, nog niet zo lang geleden grootverbruiker Johannesbeere ziet tegenwoordig alleen nog teddyberen. Piet van der Zwet, ooit verantwoordelijk voor de meststrooier van Herr Hacke, waardoor de Hacke-landerijen er tot op de dag van vandaag zo puik bijliggen, zien we ook niet meer. Ollie, toch in meerdere opzichten het prototype van een Duitser (zie o.a. VauWee pipokar) en vroeger Endurance-specialist met duopassagier, geeft ook niet thuis. Lange Noek, trotse bezitter van een Kawastagnazi sloeg vroeger z'n tent van een ander zo vast in Frau Hackes aarde dat 'ie hem er alleen nog uit kon branden: waar is hij gebleven? Over Loeiboei wou ik het liever maar helemaal niet meer hebben.

En dan misschien nog wel het treurigste voorbeeld: Bibber. Noch steeds stroopt zijn Jen met al haar Drolleck-charme ieder jaar rond Pinksteren wanhopig de Ohlhager omgeving af, om een glimp van haar Niekske op te vangen. Nico de Groot,  koene ridder op de 'Gelbe Kawasaki' en vroeger nooit te beroerd om de plaatselijke schonen aan de roede te bibberen, waar ben je gebleven?

 

En dan, de mensen die werkelijk reden hebben om nooit meer in Ohlhagen neer te strijken, die blijven gewoon komen. Neem een Boer: verleden jaar nog het leeuwendeel van het weekend voorzien van een staanplaats in de smeerkuil, heerlijk knutselend aan zijn fijne jongensspan. En hij zit er gewoon weer met zijn Marja; andere vakantiebestemming of niet. Neem een Gepetroep. Ooit als uitgeperste Renntomate geteisterd door eine Platte. Waggelend van vluchtstrook naar vluchtstrook, aangemoedigd door Huut, Sjaak en een heel klein Duits Staandertje en daarbij door diens bazinnetje vriendelijk verzocht op te tiefen. Hij wàs er gewoon weer bij. Wel op een ranzige Jap helaas, maar toch.

Dus, als deze ontwikkelingen zich doorzetten, rest de harde clubkern straks nog maar één uitweg: een afscheidingsbeweging tot de vorming van een harde kernclub met een even pakkende als ladingdekkende naam:

 

MC DMPGR

Voluit: Motorclub De Met Pus Gevulde Rups

 

Het spreekt voor zich dat met name de bestuurstaak van de penningmeester uit de Bollenstreekbranch zal worden losgeweekt en overgeheveld. Al dan niet met zachte dwang.

 

Natuurlijk hoeft het niet zo ver te komen. Om jullie afvalligen de ogen te openen en te laten zien hoe leuk jullie dat vroeger ook vonden, is dit keer een treffenverslag bijgevoegd van onze kersverse dienst BBBC (Bollenstreek Branch Buitenlands Correspondent), deze keer in de persoon van Maarten Kool.

 

Trek er lering uit en hoedt u voor MC DMPGR!

 

_________________________________________________________________________________________________________________________svh31.07.1998_______________